مژده مژده
به آقاياني كه ميخواهند شيك بپوشند.
__________________________________
چه لباسي براي محل كار، ميهماني يا يك شام رسمي مناسب است؟
ميدونم چي بپوشم ولي چه كنم كه كمد لباسهام با من همراه نيست ؟
كمي كمك لازم دارم تا بدونم چه جوري بپوشم؟
ميخوام آراسته باشم ولي گيج شدم چيكار كنم؟

***
اگر ميخواهيد پاسخ پرسشهاي بالا را بدانيد و يا سوال هاي ديگري در اين زمينه داريد با ما تماس بگيريد.
_________________________________

ظهوري*

ميگم يه جاييم بد جوري داره ميسوزه. نميدونم شايدم بد جاييم يه جوري داره ميسوزه !!

____________________________________________________________________
*به ضم ظا، نكات نغزي را گويند كه ظهر پس از تناول نهاري سنگين از ذهن خواب آلود به بيرون تراوش ميكند. (نگارنده)

درحاشيه خبرهاي جنگ در عراق
اين رسم ناميدن آدمها با القاب عاميانه (‌ و البته با مسمي ) به خبرگزاري هاي بزرگ هم سرايت كرده. علی حسن المجيد - خويشاوند نزديك صدام - و از مردان قدرتمند حزب بعث به علت صدور حمله شيميايي به حلبچه و ساير اعمال و فعاليت هايش در زمينه توليد و استفاده از گاز هاي شيميايي در عمليات جنگي به علي شيميايي معروف است و اخيرا كه شايعه مرگ او در حمله به بصره قوت يافته، در اخبار رسانه ها به همين لقب ( Chemical Ali ) از او ياد ميشود.

خوشتر آن باشد كه سر دلبران
گفته نايد در حديث ديگران!!!

اين تصوير چه حسي را در شما بر انگيخته ميكند؟


تصوير فوق روي desktop كامپيوتر محل كار من بود.
همكار جواني همين كه چشمش به آن افتاد گفت: (اين چراغ روشن توي اين خونه ، وسط برفا نشون ميده داستانهايي توي اون اتاق خواب زير شيرواني درجريانه !!)
گاهي برايم خيلي عجيب است كه برخي ذهن ها تا ابن حد sex oriented است كه از تمام اين منظره تنها چراغ روشن اتاق خواب را ميبيند و از تمام احتمالات موجود تنها يكي را مد نظر قرار ميدهد.

سوال : آيا روش ايجاد دموكراسي در عراق يا هر سرزمين ديكتاتوري زده ديگري ، انتقال آن است يا پديد آوردن زمينه بروز آن؟ اگر گزينه دوم را صحيح بدانيم ، پرسش بعدي اين است كه :آيا اين جنگ ميتواند اين زمينه و بستر مناسب را ايجاد كند؟ به هر حال به نظر من آمريكا براي اينكه نظم مطلوب خود را در جهان مستقر كند ، براي هريك از كشورها نسخه مخصوصي در نظر گرفته. اين نسخه براي عراق و افغانستان حمله نظامي است ولي براي ساير كشورها ميتواند روشهاي متفاوتي باشد.
نبايد از نظر دور داشت كه همين كشورهايي كه امروزه به عنوان پايگاه هاي تروريسم و موانع گسترش دموكراسي در جهان مطرح ميشوند ، پيش از فروپاشي شوروي به عنوان سنگر ها و خاكريز هاي اصلي امريكا در برابر پيشروي نيروهاي شوروي در ميان كشور هاي جهان سوم و به ويژه خاورميانه بودند. و از همين محل افرادي چون بن لادن و حكومت هايي مثل رژيم صدام، با كمك و همراهي امريكا و ساير متحدانش مسلح و تجهيز ميشدند.
پس از فروپاشي شوروي و پايان جنگ سرد امريكاي بي رقيب نه تنها دليلي براي حضور اين نيروهاي تروريستي نميديد بلكه حضورشان را مانعي بر سر گسترش نظم و سلطه مورد نياز خود در جهان ميدانست و واقعه 11 سپتامبر بهانه مناسبي بود تا دولت امريكا بتواند با حضور نظامي د ر خاورميانه ريشه هاي بي ثباتي و عوامل اصلي حركت هاي تروريستي را بخشكاند و در آمد هاي نفتي كه از راه هاي مخفي صرف فعاليت هاي تروريستي ميشد را در اختيار حكومت هاي جديد متحد خويش قرار دهد تا در جهت گسترش اقتصاد مطلوب امريكا به كار گرفته شود.
هابز- فيلسوف و نويسنده انگليسي- ميگويد : سه عامل باعث منازعه انسان ها مي شود: رقابت بر سر منابع محدود براي تملك، بي اعتمادي انسان ها نسبت به يكديگر، و بالاخره عشق و علاقه وافر به جلال و شكوه وقدرت. وي تصريح مي كند كه تا اين عوامل وجود دارد ترس و نزاع (جنگ) از ميان نخواهد رفت و در چنين محيطي همه چيز نامطمئن است. تا بي اعتمادي نسبت به ديگران در زندگاني روزمره وجود داشته باشد بيم و خطر نزاع هم ادامه خواهد داشت. پيشرفت هاي مادي و ساختن شهرهاي قشنگ طبيعت انسان را تغيير نمي دهد. متمدن ترين كشور اگر بر كشور ديگر پيروز شود نسبت به مغلوب رفتاري وحشيانه خواهد داشت.
هابز نوشته است كه در غياب يك قانون بين المللي داراي ضمانت اجرايي استوار و اطمينان بخش، كشورهاي ضعيف شكار قوي ترها مي شوند. اتفاقات اخير با تقريب بسيار خوبي نظرات وي را تاييد ميكند. نقش ضعيف سازمان ملل نيز گوياي خلاء قانون بين المللي قوي و با ضمانت اجرايي بالا براي جلوگيري از شكار شدن كشور هاي ضعيف توسط قوي تر هاست و فكر ميكنم تا اوضاع اينگونه است و عوامل سه گانه هابز وجود دارد، متاسفانه سايه جنگ علي رغم تمام مخالفت ها شعارها و تظاهرات بر سر مردم كشور هاي ضعيف مستدام خواهد بود.

آمريكا و متحدانش در ايرلند بر سر انتقال دموكراسي به عراق پس از اتمام جنگ ، به مذاكره مشغولند.
شوروي سابق هم در صدد انتقال سوسياليسم به افغانستان بود. اما آيا واقعا دموكراسي يا سوسياليسم يا هر مكتب و ايده ديگري را ميتوان مانند كالا به زور به يك جامعه ديكتاتور زده و تو سري خورده وارد كرد.
آيا براي رسيدن به دموكراسي نبايد بستر مناسب اجتماعي ايجاد شود؟ مردمي كه 1400سال، نسل اندر نسل در تحت سلطه خلفاي عباسي و هلاگو خان و سلاطين عثماني و ...حزب بعث بوده اند را ميتوانند يك شبه پذيرنده دموكراسي كرد؟

يوم يکشنبه سوم فروردين ماه سنه يکهزار و سيصد و هشتاد و دو خورشيدی دو ساعت مانده به ظهر بار سفر بر مرکب راهوار بر بستيم وقصد سفری کرديم به ملک يزد و کرمان و بندر عباس و قشم. در حين سفردر ميبد و بم و رفسنجان و سيرجان و ميمند و جيرفت توقفی داشتيم . و يوم سه شنبه يازدهم فروردين از بندر عباس از مسير داراب قصد شيراز کرديم . شبی در آن ملک مانديم و بر آرامگاه حافظ فاتحه ای خوانديم و نيمروز بعدی از مسير صفاهان به ملک ری بازگشتيم...
اين همه مقدمه برای اين بود که بگويم سلام من از سفر برگشتم.