كمي بي ربط...

 

آدم هايي دراين همسايگي هستند كه فكرهاي كوچكشان را با رنگ و لعاب تفكرات روشنفكرانه و مدرن و

درلفاف موضوعاتي همچون  انسانيت و عشق و انديشه نوين ميپوشانند. كلمات و جملات زيبا و مشتري پسند همچون در و گوهر بر زبان و قلمشان جاري است و لبخند بر لبشان ، ولي بد دلي از درون تمام وجودشان را فرا گرفته است . ديوار اتاق پذيرايي شان پوشيده از اشعار زيبا و نقش هاي هنرمندان بنام است  حياط خلوت شان مزين به مجسمه هاي بخل و حسد و كينه . نهايت كنجكاويشان روابط آدم هاي ديگر است و نهايت دوندگي شان در جهت نماياندن خود! در خانه  اين آدم ها  جاي آيينه خالي است و به جاي آن پنجره بسيار. پنجره هايي مشرف به حياط همسايه ها.

چندي پيش در هايد پارك لندن از آب نماي ياد بود پرنسس دايانا پرده برداري شد و هنوز مدت زيادي از اين ماجرا نگذشته كه پانصد ميلي ليتر از آب اين آب نما در حراج اينترنتي
eBay
به قيمت
$381.67
به فروش رفت!!

در شهر

پشت تاكسي نارنجي با خط درشت نوشته شده بود

TAXIMA


بر وزن

MAXIMA

شب شراب نیرزد به بامداد خمار

تبصره:
***

كوين اسپيسي در نقش لستر بورنهام در يكي از سكانس هاس آخر فيلم
American Beauty
ميگويد:

گفته اند كه هر روز ،آغازين روز ادامه زندگي شماست . ولي يك استثنا هست و آن هم روز مرگ شماست!

هنر مقوله ایست بی کران!
این عکس زیبا را بینید بعد توضیح کنارش را بخوانید تا متوجه منظور من بشوید.


Sun & Snow...

در مسیر اتوبان زندگي هيچوقت به اين تابلو رسيده ايد؟

لابد تا به حال شما هم ديده ايد وقتی يك دانشجو در دانشگاههای خارج می خواهد مدرك دكترای خود را بگيرد، يك لباس بلند مشكی به تن او می كنند و يك كلاه چهارگوش كه از يك گوشه آن يك منگوله آويزان است بر سر او می گذارند و بعد او لوح فارغ التحصيلی را می خواند. به ماها می گويند اين لباس و كلاه چيست؟ می گوييم اين لباس شيطونك است كه اينها تنشان می كنند! اما به اروپايی يا ژاپنی و يا حتی آمريكايی می گويد اين لباس چيست كه شما تن فارغ التحصيلانتان می كنيد؟ می گويند ما به احترام «آوی سنت» پدر علم جهان اين لباس را به صورت نمادين می پوشيم. آنها به احترام «آوی سنت» كه همان «ابن سينا»ی ماست كه لباس بلند رداگونه می پوشيده، اين لباس را تن دانشمندان خود می كنند. آن كلاه هم نشانه همان دستار است و منگوله آن نمادی از گوشه دستار خراسانی كه ما ايرانی ها در قديم از گوشه دستار آويزان می كرديم و به دوش می انداختيم. در اروپا و آمریكا علامت يك آدم برجسته و دانش آموخته را لباس و كلاه ابن سينا می گذارند، ولی ما خودمان نمی دانيم. باورتان می شود؟!

مهندس ايرج حسابي