سلام
آقايون خانم ها امشب شامي رو كه شبح در شرط بندي باخته بود خورديم.البته نه در رستوران نايب وزرا بلكه در سورنتو.جاي همگيتان خالي.
ضمنا از انجا كه شبح ناديدني است يكي از ناييبين بر حقش را جهت ميزباني فرستاده بود كه البته در فن سخنوري دست كمي از خودش نداشت!!
به هر حال شبح جان خيلي متشكرم .اميدوارم باز هم شرط ببندي و ببازي .

سلام تابستون...
سلام ميوه هاي خوشمزه...
سلام هواي گرم...
به نظر من وقتي فصل عوض مي شه، دنيا يه شکل ديگه مي شه... يه جور ديگه...
آدمها هم عوض مي شن...
اصلا همه چيز يه جور ديگه مي شه...
.....
سلام
من نارنجم
و حس مي کنم که همه چيز يه جور ديگه شده....

. اين وبلاگ رو ديدين؟ كمك بسيار خوبي است براي شناساندن وبلاگ هاي ايراني به ساير مردم دنيا. به پديد آورندگانش تبريك ميگم .

امروز فكر ميكردم وبلاگستان ماكت كوچكي است از دنياي واقعي اطراف ما . هر وبلاگي كه بي مقدمه يا با مقدمه ديگر به روز نميشود بسان آدمي مرده است . ولي اين مرگ تنها جسم او را از حركت باز داشته است .روحش در اين سرزمين بين وبلاگهاي ديگر پرسه ميزند.به دوستانش سر ميزند . نوشته هايشان را ميخواند . حتي گاه تماسي با آنها ميگيرد.داراي عواطف و احساست كامل است. عشق ميورزد متنفر ميشود .
از اينكه يادش كنند شاد ميشود .و حتي گاه هوس ميكند در نام و قالبي جديد دوباره زندگي وبلاگي را از سر بگيرد.
وقتي به مرگ با نگاهي اينچنيني نگاه ميكنم چه آسان مينمايد .

برگردان فارسيِ ايميل يك دوست ( با اندكي تغيير ):
هرگاه كه به سرزمين مادري ام باز ميگردم ، صرف نظر از همه مشكلات و گرفتاريهايي كه انتظارم را ميكشد، ناگهان احساس راحتي ميكنم.
صورت ها آشنا هستند . ديگر نيازي ندارم پيش از حرف زدن با هركسي فكر كنم و جمله هايم را به زباني ديگر در ذهن مرور كنم . و تمام صحبت هايي كه در اطرافم به گوش ميرسد را بي زحمت ميفهمم .
من هميشه اين موقع سال را در تهران دوست داشتم. در عالم كودكي تيرماه آغاز تعطيلات و بازي هاي كودكانه بود. و نيز زمان رسيدن آلبالوهاي خوشمزه.
ولي اينك من بزرگ شده ام و همه چيزهايي كه در كودكي ميديدم عوض شده اند . تيرماه آغاز روزهاي داغ و طولاني است و هواي سنگين و نفسگير و بس .
------------------
شهاب جان ممنون.

جريان من ، شبح ، ريشتر، جناب برزخ ، شرط بندي ، رستوران نايب ....
آي ايها الناس
شبح به اين بدجنسي نوبره والا
شرط ما بر اساس اين جمله واضح شبحي بود

پدارم جان هر چند تو مهندسي و ما نيستم ولي حاظري شرط ببندي كه واحد ريشتر پايه ده داره يا سي و دو!

و جناب برزخ هم كه تاييد كردند، درجه ريشتر بر اساس لگاريتم پايه 10 است
پس من شرط رو بردم .


شبح جان يه خورده جرات داشته باش .حالا يه بار هم به جاي هياهو راه انداختن ، بيا مردونه به شكست اعتراف كن .

البته در مجموع همه اين سر و صدا ها باعث شد تا افتخار برده شدن نام پدرام نامي بر زبان جناب برزخ نصيب اين حقير گردد.

مدتها بود ميخواستم اينو بگم .دوست عزيزم شرقي زحمتش رو كشيده

● حتی وجود يک حکومت توتاليتر هم توجيهی برای فرهنگ شارلاتانيسم و سودجويی حاکم بر بخشی از جامعه ايران نيست.در کمال تاسف بايد گفت که در بررسی هر فاجعه ای که در اين کشور اتفاق می افتد و در کنار ضعف و ناتوانی مفرط نهادهای حاکم بر جامعه آنچه که به فراموشی سپرده می شود همان حديث هميشگی فرد و اجتماع است.ارتباط دادن اين جمله را با استحکام ساختمان های ساخته شده در تهران،فاجعه پارک شهر، لعن ونفرين دولت و توليد آبليمو و لواشک غيراستاندارد به خود شما واگذار می کنم.
□ نوشته شده در ساعت 1:25 PM توسط شرقی .

بعضي از آدمها قلب بيكراني دارند.مهرشان بي پايان است.آنقدر كه مي توانند از آنسوي دنيا از پس هزاران كيلومتر كسي را با سر انگشتان زيبايشان نوازش كنند. و يا از سر مهر بوسه اي را مرهم سازند براي دلي خسته.ويا با نورشان اتاق تاريكي را روشنايي بخشند .